Zgłębianie indiańskiej duszy jest jak nurkowanie w kowadle – najczęściej boli od tego głowa.

Miały one wprawdzie swoje konkretne zastosowanie (wojna włosko-etiopska, hiszpańska wojna domowa, wojna japońsko-chińska), ale w istocie rzeczy ustawodawcom chodziło o to, aby oddzielić Stany Zjednoczone swego rodzaju murem od coraz bardziej niebezpiecznego w latach 30. świata. W dążeniu tym niektórzy politycy amerykańscy posu- wali się tak daleko, że wzorem kongresmana Louisa Ludlowa pragnęli w maksymalnym stopniu ograniczyć zakres władzy wyko- nawczej w tych punktach, które dotyczyły spraw wojny i pokoju. Pozostając pod silnym wrażeniem wydarzeń z lat 1935 - 37, zgłosił on 10 stycznia 1938 r. w Kongresie projekt ustawy wprowadzają- cej referendum przed podjęciem przez rząd decyzji w sprawie ja- kichkolwiek zbrojnych wystąpień. Nie tylko sama treść tego pro- jektu, ale także i to, że tylko stosunkiem głosów 209 do 188 został on odrzucony, było w tym przypadku znaczące. Wydawało się, że w okresie narastania groźby konfliktu światowego Amerykanie w sporej swej części byli zdecydowani występować jedynie w roli biernego obserwatora rozgrywających się wydarzeń. W stosunkowo łatwej, a zarazem trudnej sytuacji znalazła się administracja Roosevelta i prezydent osobiście, kiedy we wrześniu 1939 r. wybuchła w Europie wojna. Już 5 września prezydent ogło- sił neutralność, co uznać należało za formalność, biorąc pod uwa- gę samą sytuację. Ale w niej właśnie tkwił podstawowy problem administracji. Oto po wejściu Wielkiej Brytanii i Francji do woj- ny konflikt niemiecko-polski wychodził poza ramy starcia w jed- nym z regionów świata. Rozpoczynała się de facto wojna świato- 367 wa. Obserwując zaś wcześniejsze wydarzenia w Europie (anschluss Austrii, rozbiór Czechosłowacji w 1938 r., a następnie jej likwida- cję w marcu 1939 r.), Roosevelt coraz bardziej nabierał przekona- nia, że rozpoczęta 1 września 1939 r. wojna musi być postrzegana w kategoriach ideologicznych, a nie tylko narodowych. W jego opinii w Europie doszło do decydującego starcia faszyzmu z de- mokracjami zachodnimi. Biorąc to zaś pod uwagę sądzono, że z amerykańskiej perspektywy równie ważne było uchronienie swoje- go kraju od wojny, co i państw europejskich od zmian ich syste- mów społeczno-politycznych. Działania podejmowane przez admi- nistrację w kolejnych miesiącach służyć miały realizacji obu tych celów. Już w listopadzie 1939 r. udało się prezydentowi - choć nie bez znacznych oporów grupy izolacjonistycznie nastawionych człon- ków parlamentu - doprowadzić do uchwalenia nowego Aktu neu- tralności. Przywracał on zasadę cash and carry (wprowadzona ak- tem z 1937 r., obowiązywała ty:ko dwa lata), co pozwoliło alian- tom realizować zakupy materiałów wojennych w Stanach Zjedno- czonych. W chwili uchwalenia tej ustawy USA, podobnie jak i in- ne kraje zachodniej półkuli, otoczone były 450-kilometrową strefą bezpieczeństwa, ustanowioną 3 października 1939 r. w czasie kon- ferencji ministrów spraw zagranicznych państw amerykańskich. Uchwalenie jej miało i ten praktyczny skutek, że znacznie rozsze- rzało zakres działania US Navy. Wydarzenia z frontu wojny w Europie: upadek Francji, Belgii i Holandii, spowodowały, że oprócz przygotowań wojennych podję- tych w kraju Stany Zjednoczone powoli zmieniały także swoją po- zycję w układach międzynarodowych. Zdając sobie sprawę, że od połowy 1940 r. ciężar wojny z Niemcami i Włochami skupi się na Wielkiej Brytanii, administracja Roosevelta przystała na propozy- cję zgłoszoną przez rząd brytyjski, by w zamian za odstąpienie przez Anglię baz na Nowej Funlandii, Jamajce, Bermudach, wys- pach Bahama, Trynidadzie i w Gujanie Brytyjskiej Stany Zjedno- czone przekazały 50 niszczycieli do eskortowania konwojów atlan- tyckich. Układ w tej sprawie oba rządy podpisały formalnie 3 września 1940 r. Miesiąc wcześniej Kanada (członek Brytyjskiej Wspólnoty Narodów pozostający w stanie wojny z Niemcami) i USA zawarły porozumienie o nawiązaniu współpracy wojskowej. 368 W ramach niej powołano organ planowania strategicznego, zwany Stałą Wspólną Radą ds. Obrony (Permanent Joint Board on Defen- se). Funkcjonowanie tej instytucji ułatwiało także koordynację brytyjskich i amerykańskich planów zbrojeniowych, sama zaś Ka- nada w okresie neutralności Stanów Zjednoczonych służyła jako pośrednik w dostawach sprzętu wojskowego z USA do Wielkiej Brytanii. W końcu grudnia 1940 r., w trakcie jednego ze swych "kominko- wych" radiowych spotkań z Amerykanami, Roosevelt ogłosił pro- gram znacznej rozbudowy potencjału wojennego. Poprzez jego rea- lizację USA miały stać się "Wielkim Arsenałem Demokracji". Zgodnie z tą zapowiedzią w styczniu następnego roku do Kongre- su wpłynęła ustawa zwana Lend-Lease BiII, która wprowadzała sy- stem kredytów na zakup broni w USA przez państwa alianckie. Pomimo opozycji ze strony różnych ugrupowań izolacjonistycz- nych - w tym głównie Komitetu Ameryka Przede Wszystkim (America First Committee) - ustawa została uchwalona przez Kongres w marcu 1941 r. W kwietniu Stany Zjednoczone zawarły układ z Danią o czasowym przejęciu kontroli nad Grenlandią, co po zainstalowaniu tam baz morskich miało pozwolić na zwiększe- nie zasięgu operacji eskortowych realizowanych już regularnie przez US Navy na Atlantyku. W czerwcu tego samego roku od- działy amerykańskie wylądowały na Islandii, zajmując wyspę w celu wzniesienia baz i punktów zaopatrzenia dla konwojów atlan- tyckich. Oprócz przygotowań wojennych, realizowanych w sferze materialnej, administracja podejmowała także i te, które miały służyć określeniu celu udziału Stanów Zjednoczonych w wojnie. Niezależnie od stałych w tym czasie wystąpień Roosevelta, inter- pretującego stosunek USA do poszczególnych wydarzeń, prezydent formułował także ogólne cele wojenne. Występując w Kongresie 6 stycznia 1941 r. w sprawie programu Lend-Lease, prezydent okreś- lił podstawowe prawa człowieka, jakimi według niego pozostawa- ły: wolność słowa, wyznania, decydowania o sobie oraz wolność od strachu. W obronie ich właśnie toczyła się w opinii Roosevelta wojna. Rozwinięciem programu "Czterech Wolności" była Karta atlantycka, przyjęta w czasie spotkania Roosevelta i premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla, do jakiego doszło w dniach 9 -12 sierpnia 1941 r

Tematy

  • ZgĹ‚Ä™bianie indiaĹ„skiej duszy jest jak nurkowanie w kowadle – najczęściej boli od tego gĹ‚owa.
  • Wszystkie mają standar- dowe rozmiary - małe krążki: dwa krążki 0 średnicy 16 mm, dwa o średnicy 22 mm, zaś duży krążek pomiędzy 21 a 51 mm średnicy 1 nie więcej niż 5 mm...
  • We wszystkich literackich kompozycjach wymaga si zatem, by pisarz posiadaB jaki[ plan lub cel; i chocia| porywy my[li mog go od niego odciga, jak na przykBad w odzie, lub ka| go nagle porzuca, jak w li[cie czy eseju, to przynajmniej na pocztku pisania, je[li nie w caBo[ci dzieBa, musi mu przy[wieca jaki[ cel lub zamiar
  • I dlatego ten nieszczęsny pociąg jechał, wciąż jechał, dlatego ten wagon i wszystkie inne były zatłoczone, dlatego Francję i cały świat od najdalszych krańców...
  • Wszystko to było pewne, jednak aby odpierać padające zewsząd ciosy, trzeba było mieć więcej sił niż kiedykolwiek, posiadać pieniądze, gromadzić fortunę, szybko i...
  • - Prawdą jest to, co przed chwilą wyszło na jaw! Wszystko przez ciebie, bo trzeba cię zmuszać do uczciwości! Kłamiesz zawsze, gdy tylko może ci to ujść na sucho! Trzeba cię...
  • Cmoktając fajkę i patrząc na tego rumianego, nażartego junaka o rozpalonych uszach, Stalin myślał o tym, o czym zawsze myślał na widok swoich gorliwych, gotowych na wszystko,...
  • Kiedy okrt znalazB si daleko na morzu, a pol[nie-wajca wyspa rozpBywaBa si w perBowej mgle upaBu na horyzoncie, wszystkich ogarnBo straszliwe przygnbienie, które nie opuszczaBo nas ju| przez caB drog do Anglii
  • Nie tylko odczuwał ogromne pragnienie, ale przede wszystkim głód, dopiero teraz bowiem zdał sobie sprawę, że od chwili lądowania na Kadarze - co nastąpiło dobrych kilka...
  • Bogumił mówił: - Więc odłożyć wszystko na po wakacjach - ale pani Barbara twierdziła, że dzieci przez chorobę panny Celiny i tak dużo czasu zbałamuciły, nie można sobie w...
  • Ta bowiem bitwa morska, o ile chodzi o liczbę okrętów biorących w niej udział, była naj- większą ze wszystkich, jakie kiedykolwiek przedtem Helleno- wie stoczyli...